Κυριακή 20 Μαρτίου 2011

THE NEXT THREE DAYS



Υπόθεση:
Έχουν περάσει τρία χρόνια από τότε που η γυναίκα του Τζον Μπρέναν, ενός φιλήσυχου καθηγητή, καταδικάστηκε για ένα φόνο τον οποίο ισχυρίζεται ότι δεν διέπραξε. Όταν η τελευταία έφεση απορρίπτεται κι εκείνη κάνει απόπειρα αυτοκτονίας, ο Τζον καταλαβαίνει ότι πρέπει να κάνει τα πάντα για να τη βγάλει από τη φυλακή.

Η άποψη μου:
Re-make του γαλλικού θρίλερ “Pour elle” (2008).
Σκηνοθετημένο από τον δημιουργό των ταινιών
Crash και Million dollar baby, Paul Haggis, ο οποίος δεν ξεφεύγει από τον πρωτότυπο τίτλο. Ο Russell Crowε να έχει μια πολύ καλή ερμηνεία  και η Elizabeth Banks συντονίζεται, ακολουθεί και στέκεται στο ύψος των περιστάσεων.
Ταινία για την οποία αξίζει τον κόπο να πληρώσετε το εισιτήριο στον κινηματογράφο να δείτε ή να νοικιάσετε από το
video club της περιοχής σας(σε περίπτωση που δεν το βρείτε σε κάποια αίθουσα).

Σκηνοθέτης: Paul Haggis
Σενάριο: Paul Haggis
Ηθοποιοί: Russell Crowe, Elisabeth Banks, Liam Neeson
Είδος: Θρίλερ
Διάρκεια: 122'

Υπέρ: Η παρατεταμένη αγωνία στο δεύτερο μισό της ταινίας, το έξυπνο τελείωμα και η πολύ καλή ερμηνεία των ηθοποιών.

Κατά:
Το σχεδόν αργό(σε σχέση με το δεύτερο μέρος) πρώτο μισό της ταινίας.

ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΜΑΣ ΦΤΑΙΕΙι; part2


Φωνάξαμε, προσβληθήκαμε, νευριάσαμε με την δήλωση του κ. Πάγκαλου ότι μαζί τα φάγαμε.
Μήπως τώρα να σκεφτούμε κιόλας ότι μπορεί από μερικές απόψεις να έχει και δίκιο;
Και τις παραθέτω:
Δεν μιλάω για
Siemens, μίζες, αυθαιρεσίες και τέτοιες καταστάσεις.

Από τον καιρό που με θυμάμαι σαν σκεπτόμενο άνθρωπο(εδώ και 25 χρόνια περίπου) 2 ονόματα ακούω στον χώρο της πολιτικής. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ κατά κύριο λόγο και από εκεί και πέρα κάτι άλλα κομματάκια που απλά υπάρχουν  για να συμπληρώνουν το ντεκόρ στην απαρτία της βουλής. Αυτούς στέλνουμε με την ψήφο μας στην βουλή και τους ξαναστέλνουμε και τους ξαναστέλνουμε και πάει λέγοντας.  Έτσι δεν είναι;

Στέλνουμε με την μοναδική δύναμη που έχουμε σαν λαός κάποιον στην Ελληνικό κοινοβούλιο να μας εκπροσωπήσει  και αυτός τρώει ότι περνάει από το χέρι του να φάει.  Εάν τον ξαναστείλουμε δεν είναι σαν του λέμε  “δεν έφαγες αρκετά αλλά μπορείς και καλύτερα;”.  Γιατί πράγμα φωνάζουμε τώρα ακριβώς;

Τον στέλνουμε με την υπόσχεση να βρει δουλειά(για μας , για τα παιδιά μας, για την γυναίκα μας.. και δεν ξέρω και εγώ ποιόν άλλον). Τον στέλνουμε με κριτήριο το ρουσφέτι και όχι για το εάν θα προσφέρει έργο.  Γιατί πράγμα φωνάζουμε ακριβώς;

Εάν γίνει μια φορά η στραβή και τα φάει, είναι δικό του σφάλμα. Εάν γίνει και δεύτερη όμως και τα ξαναφάει είναι καθαρά δικό μας. Εμείς τον ξαναστείλαμε.

Δεν λέω ότι δεν φταίνε οι πολιτικοί μας προς θεού αλλά δεν φταίνε μόνο αυτοί. Για άλλη μια φορά ας μην κάνουμε αυτό που έχουμε μάθει τόσα χρόνια να κάνουμε. Να ρίχνουμε τις ευθύνες παντού εκτός από πάνω μας. Είναι το μόνο εύκολο. Και το γεγονός ότι μπορεί να είμαστε εντάξει με τον εαυτό μας δεν σημαίνει ότι είναι και το σωστό. Εάν το καταλάβουμε ότι πρώτοι από όλους φταίμε εμείς τότε θα είμαστε σε θέση να ξέρουμε γιατί πράγμα να φωνάξουμε.

Το ξέρω πως θα πέσετε να με φάτε με αυτά που είπα(γιατί η αλήθεια όπως είναι γνωστό πονάει πολύ) αλλά ειλικρινά δεν μπορώ να ακούω άλλα καινούργια παραμύθια.  

Καλημέρα σας.

Σάββατο 19 Μαρτίου 2011

SEASON OF THE WITCH


Υπόθεση
:
Η ταινία μας μεταφέρει στον 14ο αιώνα στην χτυπημένη από πανούκλα κεντρική Ευρώπη.
Δύο σταυροφόροι (
Cage και Perlman) αναλαμβάνουν να μεταφέρουν μια κοπέλα που θεωρείται υπεύθυνη για το ξέσπασμα της  αρρώστιας, σε ένα μοναστήρι για να γίνει η δίκη και ο απαραίτητος εξορκισμός.

Η άποψη μου:
Βαρετή, αδιάφορη, σχεδόν κακή, στα όρια της παρωδίας μεγάλων ταινιών (Εξορκιστής).
Νομίζω πως είναι ότι χειρότερο έχω δει φέτος(είμαι σίγουρος πως και ο Nicolas Cage την ίδια γνώμη θα έχει). Δεν πειράζει που δεν την προλάβατε στις κινηματογραφικές αίθουσες. Για την ακρίβεια δεν πειράζει ούτε  που το
torrent
είναι πολύ αργό στο κατέβασμα. Σταματήστε το και επιλέξτε να δείτε κάτι σε "ασημένια φεγγάρια" ίσως. Σίγουρα θα γελάσετε και θα περάσετε καλύτερα.


ΣκηνοθέτηςDominic Sena

ΣενάριοBragi F. Schut
Ηθοποιοί: Nicolas Cage, Ron Perlman 
ΕίδοςΠεριπέτεια
Διάρκεια: 95'

Υπέρ: ----------
Κατά: Τα πάντα

Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2011

ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΜΑΣ ΦΤΑΙΕΙ ;


Καλησπέρα σας για αρχή.
 

Ακούγοντας κάθε μέρα τους γύρω μου να λέει ο καθένας τα δικά του, προσπαθώ να καταλάβω τι είναι αυτό ακριβώς που θέλει ο Έλληνας από τη χώρα του και τι ακριβώς του φταίει. 

Ακούω μερικούς να φωνάζουν για τους λαθρομετανάστες, άλλοι φωνάζουν για τον νόμο περί καπνίσματος ενώ κάποιοι άλλοι φωνάζουν για τις απολύσεις και η λίστα μακραίνει όλο και περισσότερο. Δικαιώματα, ταμεία, δημοσιογράφοι, εργατικά, κρίση(να μην το ξεχνάμε), ακρίβεια, απώλεια χρημάτων, βουλευτές, εισιτήρια, διόδια, κινήματα από εδώ, κινήματα από εκεί… έχουμε καταντήσει να έχει ο κάθε  Έλληνας και από ένα κίνημα.(περισσότερα κινήματα υπάρχουν παρά
blogs).

Επίσης διακρίνω μαζί με όλα αυτά μια μαυρίλα πάνω από το κεφάλι του καθενός και ένα ψυχοπλάκωμα λες και μας πήραν τη ζωή μέσα από τα χέρια μας. Βλέπω κόσμο στο δρόμο που περπατάει και παραμιλάει.

Και σκέφτομαι: Τελικά ξέρουμε τι μας φταίει ακριβώς ή λέμε απλά κάτι για να έχουμε να λέμε. Μας φταίει κάτι συγκεκριμένο ή πάμε με αυτούς που φωνάζουν για να χουμε παρέα;
Σε αποτέλεσμα όλων αυτών θα σας πω τι εν τέλη τι μου φταίει εμένα και σε διάφορους γνωστούς  μου.
Δεν ξέρουμε. Καταλήξαμε ότι δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα. Έχουν μπει  τόσα προβλήματα και ερωτήματα στα κεφάλια  μας που έχουμε κάνει τα ίσια ανάποδα(δανεικό είναι αυτό), με αποτέλεσμα να μην ξέρουμε τι ακριβώς μας φταίει. Οι  λαθρομετανάστες; Η ακρίβεια;  Τα διόδια; Η κυβέρνηση;  Οι απολύσεις; Οι ληστείες;  Οι πολλές αποδείξεις; Το ΠΑΜΕ;  ΑΑΑΑΑΑΑΑ…!!! Κουράστηκα.  Δεν ξέρω που να πρωτοκοιτάξω. Κάποτε φώναζα μόνο για τον Παναθηναϊκό(και πάει και χάλια κιόλας). Τώρα δεν ξέρω για τι πράγμα να πρωτοφωνάξω. 

Μώρε λες να είναι τόσο μπερδεμένα τα πράγματα, επειδή όλο αυτό είναι μια ευρύτερη θεωρία συνομωσίας ώστε να μπερδευτούμε και να μην βγάλουμε άκρη σε τίποτα, αφήνοντας αυτούς που θέλουν να μείνουν ήσυχοι, ήσυχους;
Αυτά τα λίγα…

Είμαι παράλογος;